Wat gebeurd is, is gebeurd!

Tja, daar is geen speld tussen te krijgen. Wat deze uitspraak suggereert, is het advies om het dan ook maar te laten voor wat het is. En dat vind ik dan weer erg jammer. Want waar leer je van? Je leert van vallen en opstaan. En als je gaat zien hóe je valt, kun je voorkomen dat je een volgende keer weer zo valt…

Alles wat we meemaken slaan we op in ons geheugen: de herinnering aan dat super schoolfeest, je eerste vriend(innet)je, die gave muziek uit je jeugd. Eén toon en je bent weer die jongen / dat meisje van toen. Herken je dat? Dit proces is de hele dag actief! Elke opgetrokken wenkbrauw, vragende blik, lach of wegkijken is een signal voor ons om ons onzeker, hulpvaardig, vrolijk of genegeerd te voelen. Sommige signalen krijg je steeds regelmatiger voor je kiezen. Hoe ga je hier mee om?

Een effectieve manier is reflecteren op je eigen gedrag. Dit kun je zelf doen, door bijvoorbeeld dagelijks te kijken naar een tip en een top voor jezelf: genieten van wat er goed ging en je bewust zijn van wat je anders wilt doen. Dit kun je ook toepassen in een intervisie sessie, waar je dan ook nog eens advies krijgt over jouw vraag.

Vanaf het najaar 2014 ga ik maandelijks een intervisie sessie organiseren. Lekker op de zaterdagmorgen, voordat de voetbal en hockey-wedstrijden beginnnen en de boodschappen gedaan moeten worden. Vroeg de natuur in om terug te kijken naar de afgelopen maand: wat ging er goed en wat wil je komende maand anders doen?

Loop eens met mij mee om advies van anderen te krijgen, een frisse blik op jouw vraag, een wedervraag.

Dus val gerust, sta weer op en kijk wat je er van leert. Wordt steeds effectiever in jouw eigen gedrag!