Stel je voor: het podium is voor jou…

… wat zou jij dan vertellen?

Deze uitnodiging van Linde (SoulStories) laat me sinds die workshop in november 2015 niet meer los. Want ik ben al 1,5 jaar stil. Stil, want wat heb ik te vertellen? Een aantal keren heb ik een aanzet gemaakt voor een blog. En daar bleef het dan bij. Bij die aanzet. En ook nu valt het weer even stil. Want wat heb ik te vertellen, dat jij nog niet weet? Niets toch? Jij hebt jouw antwoorden, ik de mijne.

En toch… en toch heb ik je wat te vertellen. Want misschien gebruik ik andere woorden dan jij. En laat ik jou op een andere manier naar de wereld kijken. En geef ik zelf weer nieuwe woorden aan mijn gedachten.

De afgelopen weken ben ik bezig geweest met het leren voor een examen. Ik wilde een raamwerk voor ICT ontwikkeling leren kennen. De training, het studeren en het examen doen bracht me terug in de tijd: eerst het huis op orde (letterlijk!) voordat ik kan gaan zitten om te studeren. Eén keer aan het studeren, dan is er geen houden meer aan: schrijven, opzoeken, bladeren, logica, mijn eigen uittreksel. Dan verlies ik me in het willen weten. Dit is een bekende valkuil van mezelf:  ik ben helemaal van de wereld als ik ga studeren, ik verlies dan alle besef van tijd, ik doe niets aan andere zaken waar ik ook nog mee bezig ben, ik vergeet zelfs waar ik blij van wordt…

Gelukkig kwam manlief vroeg thuis en werd ‘de bezwering’ verbroken. Ik heb het laatste stuk van de theorie nog doorgenomen en realiseerde me dat ik het allemaal wel snapte. Dus, de volgende morgen het examen gestart en gehaald met goed resultaat. Wat geeft dat een goed gevoel! En ook de behoefte aan schouderklopjes enzo. He? Wat? Heb je dat nog steeds nodig? Tja, een valkuil is een valkuil is een valkuil… Ik heb het gedeeld op linkedin, via mail aan collega’s, trainer en medestudent. En toch, de voldoening van de felicitaties is kleiner, dan mijn trots op het resultaat. Want de toegevoegde waarde van het certificaat is bijna tastbaar.

Het is bijzonder om te merken, dat als aan een belangrijke waarde voldaan wordt, de valkuil minder heftig is. Mijn afsluiten van de wereld en verdwijnen in de materie heeft dus best wel eens nut…

Als het podium voor mij was, dan zou ik vandaag vertellen over valkuilen en waarde. Dat valkuilen hun waarde hebben in zijn wie je bent.

Eén antwoord op “Stel je voor: het podium is voor jou…”

Reacties zijn gesloten.